خداحافظ همین حالا خداحافظ که چشمام تر شده از اشک

که بخاطر اینکه بدونی هیچ وقت نمی ری از یادم .

اگر غصه هزاران دارم روح پریشان دارم

گله از باریدن باران دارم دل گریان لب خندان دارم

به تو و عشق تو ایمان دارم .

بشه و منم براش دعا می کنم . شیرینی منم فراموش نکنه .

این شعرم تقدیم به بهترینم (ف) ایشالا همیشه موفق باشه.

نام تو رو آورده ام دارم عبادت ميكنم
گرد نگاهت گشته ام دارم زيارت ميكنم
دستت به دست ديگري از اين گذشته كار من
اما نمي دانم چرا دارم حسادت ميكنم
گفتي دلم را بعد از اين دست كس ديگر دهم
 شايد تو با خودئ گفته اي دارم اطاعت ميكنم
رفتم كنار پنجره ديدم تو را با بگذريم
 چيزي نديدم اين چنين دارم رعايت ميكنم
من عاشق چشم تو ام تو مبتلاي ديگري
 دارم به تقدير خودم چنديست عادت ميكنم
تو التماسيم مي كني جوري فراموشت كتم
با التماس ولي تو را به خانه دعوت ميكنم
گفتي محبت كن برو باشد خداحافظ ولي
 رفتم كه تو باور كني دارم محبت ميكنم 
 

سلام منم روز مادر  تبریک میگم به مادر خودم و روز زن به کسی که

دوسش دارم    و به تمام مادران عزیز .

مادر : استوره عشق   مادر : جلوه حق      مادر :  زیبایی یک انسان

(این شعر تقدیم به کسی که دوسش دارم و مادر عزیز خودم )

 وقتي كه چشات ابره ، پلكات چه مهي داره
آفتاب به نگاه تو ،‌كلي بدهي داره
 ماه روزا مياد مكتب ،‌پيش مژه ي نازت
بارون شده شاگرد ،‌شب تا سحر سازت
 پروانه مياد دورت ، تنها واسه ي مردن
 مردن پيش چشم تو ، يعني هميشه بردن
 دريا شنيدم عصرا ،‌ موتو مي زنه شونه
 راستي ديگه فهميدم محض چي پريشونه
 پيش يه نگاه تو ، كوها هميشه موم ن
بيچاره گلا پيشت يه عمره كه محكومن
 كوها تو زمستونا از دوره كه پر برفن
 پيش تو ميان هيچن ، در حد دو تا حرفن
 رنگين كمونم سادس ، پهلوي تو بي رنگه
 چشماي تو كه باشه ، جاي آسمون تنگه
 با اسم تو سيمرغا ، پر مي كشن و مي رن
 با برق نگاه تو مي سوزن و مي ميرن
دربون دو چشماته ، هر چي نور و سيارس
 دفترچه ي ابرا از حرفاي مژت پاره اس
صحراها زير دستت گرما رو مي آموزن
 زيبا آتيشا از رو چشماي تو مي سوزن
قطبا زير دست تو شيش ماه مي بينن دوره
 تو قلب دائم شب ، دستات هميشه ظهره
جنگل با اون ‌آوازش تو چشماي تو گم شد
 شمشاد اومد و پيشت خم شد قد گندم شد
 من هر چي بگم از تو ، با او جذبت دوره
راس گفتي چه كاري بود ،‌ شاعر مگه مجبوره ؟
 من متهمم باشه ، تو داوري و قاضي
هم مي توني شاكي شي ، هم مهربون و راضي
 حرف حالا و فردا ،‌ مثل هميشس زيبا
 جز تو همه يعني هيچ ، تو يعني خود زيبا

یاد نگاه قشنگ که داری مثل ستارهای هستی که همیشه تو اسمون

می درخشی و من از درخشش تو جونم می گیرم اره منم باز اون دیونه عاشق

همیشگی ات که همیشه به یادته و در اوج نگاه به تو ستاره ای که می درخشی

می خوام داد بزنم

دوست دارم و فقط تو رو دارم

ای ماه ببین که شب چه زیباست  یار امده یار امده اینجاست

هنگامه عریانی دنیا  هنگام ترنم تما شاست

یک شاخ گل سرخ یه جام شراب به آینه یار

ای ماه بتاب یه پچ پچ اواز یه شعر نیاز

یه زمزمه خواهش یه وسوسه اغاز 

به عاشقي ام گرمي و تب داد شقايق
آرامش مهتابي شب داد شقايق
رسوا شدم آسوده شد او فكرش و من را
يك عاشق ديوانه لقب داد شقايق   

همیشه یک نفر تو دلت جا داره که دوسش داری و بعد احساس محبت میکنی به کسی

که دوسش داری احساس وفا داری کنی بعد از این به هیچ کس دیگه دل نمی بندی چون می خوای

به عشق ات وفادار باشی  اما وقتی عشق مقا بلت میره با کس دیگه ای اونو قت به تو وفا نکرد

اما تو به خاطر اینکه دوسش داشتی می بخشی اونو و براش دعا میکنی این بود خلاصه عشق من.

نام تو رو آورده ام دارم عبادت ميكنم
گرد نگاهت گشته ام دارم زيارت ميكنم
دستت به دست ديگري از اين گذشته كار من
اما نمي دانم چرا دارم حسادت ميكنم
گفتي دلم را بعد از اين دست كس ديگر دهم
 شايد تو با خودئ گفته اي دارم اطاعت ميكنم
رفتم كنار پنجره ديدم تو را با بگذريم
 چيزي نديدم اين چنين دارم رعايت ميكنم
من عاشق چشم تو ام تو مبتلاي ديگري
 دارم به تقدير خودم چنديست عادت ميكنم
تو التماسيم مي كني جوري فراموشت كتم
با التماس ولي تو را به خانه دعوت ميكنم
گفتي محبت كن برو باشد خداحافظ ولي
 رفتم كه تو باور كني دارم محبت ميكنم 

(این شعر از مریم حیدرزاده شاعر مرد علاقه من)
 

گلوم گرفته فقط می خوام گریه کنم  فقط می خوام برم یه جای که هیچ کس نباشه

هیچ کس می خوام تنها باشم و شاید دیگه نتونم وبلاگم اپ کنم همین .

ولی ارزو می کونم همه به کسی که دوست دارند برسند .